زندگی می بافم

کاش گوشه‌ای را که سهم توست زیباتر از آنچه باید ببافی!!!

آدمه ،دل داره !

یه وقتهایی خوبه بچه بشیم .یه وقتهایی خوبه در عین بزرگ بودنمون ،بچه گونه رفتار کنیم .بچه که بودیم بستنی یا خوراکی که می خواستیم بخوریم حرف بزرگترامون آویزه گوشمون بود که بستنی ات رو نبری کوچه بخوری پیش چشم بقیه بچه ها ، شاید یکی نداشته باشه دلش بخواد !

بچه که بودیم مراقب حسرتهای بقیه بودیم .مراقب بودیم کیف و کفش عیدانه ما نشه داغ حسرت یه قلب دیگه ...

بزرگ شدیم اما کاش بچگی مون رو با خودمون می آوردیم .کاش مثل بچگی هامون با مرام بودیم ،لوطی بودیم ...

اگه بچه بودیم پیش کسی که طعم دوست داشتن و دوست داشته شدن رو نچشیده ،پیش کسی که یه رفیق و همدم از جنس مرد رو نداره از مردمون نمی گفتیم ،از دوست داشتن هامون نمی گفتیم ،از لذت دوست داشته شدن نمی گفتیم...

مراقب حسرت اش بودیم!!

   + گلبهار ; ۱٠:۱٠ ‎ب.ظ ; شنبه ۱٠ اسفند ۱۳٩٢
comment نظرات ()