زندگی می بافم

کاش گوشه‌ای را که سهم توست زیباتر از آنچه باید ببافی!!!

چیزی که این روز ها می خوام

دنیای مجازی خیلی سرگرم کننده و وسوسه بر انگیزه .اگه خیلی بچه مثبت باشی (مثل من !) و سر از سایت های غیر اخلاقی در نیاری ،همین گشتن توی دنیای وبلاگ ها ،سایت ها ،خبر گزاری ها و ....دست و پات رو محکم زنجیر می کنه به میز کامپیوتر و یا دستاتو می چسبونه به لپ تاپت .

من این دنیا رو با همه زرق و برقش دوست ندارم .این دنیا اگه قرار باشه من رو از دنیای واقعی جدا کنه نمی خوامش .دو ساعت توی نت می گردی و بعد که میری بیرون می بینی بارون اومده و نتونستی مثل همیشه تماشاش کنی و لذت ببری .روزهای آفتابی رو با چند تکه ابر سفید توی اسمون نمی بینی .

پدر و مادرت توی خونه تنها هستند ،تو توی دنیای مجازی .وقتی از دستشون دادی می می بینی چقدر دلت می خواسته پیششون بشینی و حرف بزنی .

دنیای مجازی قشنگه اما واقعی نیست . لذت گفتن و خندیدن با یه دوست واقعی رو صد تا دوست مجازی نمی تونه بهت بده .

این روز ها می خوام از زندگی واقعی لذت ببرم .می خوام بهار رو با تموم وجود بفهمم .باز شدن گل های محمدی خونه مون رو ببینم .با ادمهای دنیای واقعی دور و برم بیشتر بگم و بخندم .نمی خوام اگه 20سال بعد بچه هام ازم پرسیدن تجربه های جوونی ات چی بوده بگم بیشتر لحظه های جوونی ام رو توی نت هدر دادم . 

   + گلبهار ; ٢:۱۳ ‎ب.ظ ; جمعه ٢۳ فروردین ۱۳٩٢
comment نظرات ()